واجبات ! واجبات ! آنها را به پيشگاه خداوند ادا كنيد تا شما را به بهشت برسانند . خداوند چيزهايى را كه بر شما مجهول نيست حرام كرد و چيزهايى را كه در آن عيبى نيست حلال كرد . وجود ما همچون سرزمين با استعداد و تكاليف الهيّه به مانند دانه‌هاى نباتى است ، اين دانه‌ها چون به دست با كفايت نبوّت و ولايت در عرصه گاه هستى ما كاشته شود و نور توفيق و رحمت حق بر آن بتابد و ثمرهء قبول از آن برويد به سعادت دنيا و آخرت رسيده و به منفعت ابدى دست يافته‌ايم . با اجراى واجبات حق و دورى گزيدن از محرّمات ، بدون ترديد در دايرهء شكر نعمت افتاده و حقّ حضرت محبوب را رعايت نموده و به قدردانى از الطاف آن معبود يگانه موفق شده‌ايم . خرّم آن كس كه ز وصل تو نوائى دارد * يا به سر از غم عشق تو هوايى دارد به چمن بلكه به گلشن ندهم مرغى را * كه به ياد گل روى تو نوايى دارد گر تو را كس به دو عالم بدهد مغبون است * با يكى چون تو دو عالم چه بهايى دارد بر كسى رشك نبُردست دلم در همه عمر * جز بر آن كس كه سر كوى تو جايى دارد سرمويش به متاع دو جهان مىارزد * ماهرويى كه به دل مهر و وفايى دارد به گلستان نرود بلكه به گلزار جنان * هر كه در كوى دل آرام سرايى دارد كوه اگر بانگ دهد زنده نمىخوانندش * نيست داود هر آن كس كه صدايى دارد عاقبت همچو گدا بر سر ره ننشيند * پادشاهى كه نظر سوى گدايى دارد از چه اينقدر كشى رنج مداواى غمام * مگر اين خستهء بيمار شفايى دارد ( غمام همدانى ) محرّمات الهيّه ترديدى در اين برنامه نيست كه بسيارى از امور براى انسان ضرر فاحش و خطر